Nieuws

Bezoek Stichting Dorpsacademie tijdens Atelierroute Kunst Ronde Venen

In het weekend van 25 en 26 mei a.s. is de atelierroute in De Ronde Venen. Voor Stichting Dorpsacademie een goed moment om de deuren open te zetten en iedereen kennis te laten maken met onze fantastische plek. Neem een kijkje bij de expo van onze scholieren en aanwaaiers. Maar je kunt ook zelf aan de slag met knutselen … En op veler verzoek terug van weggeweest ‘Trouwen voor 1 dag’ Kortom laat je verrassen, kom langs op zaterdag of op zondag of gewoon op beide dagen. Genoeg te zien en te beleven. Wees welkom!

Voorjaarsschoonmaak

De Dorpsacademie houdt 3 mei een grote metamorfose dag en kan daarbij nog hulp gebruiken.  Deze voorjaarsschoonmaak is de voorbereiding op onze deelname aan de Kunstroute op 25 en 26 mei a.s. Daarnaast hebben we er sinds kort een stukje van het pand bij gekregen wat we goed kunnen gebruiken en waar we onze stempel op willen drukken. 

Een groot pand betekend een hoop klussen die gedaan moeten worden. Denk aan  muren latexen, spullen uitzoeken, kasten in elkaar zetten, opruimen, schoonmaken, sjouwen etc. Gelukkig zijn er al vrijwilligers, maar onder het mom van: vele handen maken licht werk, willen wij een beroep op jullie doen!  Elke vorm van hulp is van harte welkom en wordt door ons van de dorpsacademie zeer op prijs gesteld. We maken er een leuke dag van! 

 

Je helpt er de stichting dorpsacademie ontzettend mee, dan kunnen wij na de vakantie weer fris met de scholieren aan de slag. Dus heb je een gaatje in vrij in uw agenda? Kom ons helpen op vrijdag 3 mei, vanaf 10 uur op de Irenestraat 4a in Wilnis. 

 

Contact opnemen kan via Jenneke van Wijngaarden 06-49938992 of via de mail.

Oude kleren zijn aan te raden en handschoenen, gereedschap en poetsspullen zijn handig, maar er is ook al het nodige. O, ja en koffie zetters en broodjes smeerders zijn ook van harte welkom.

 

Wij zijn jullie alvast eeuwig dankbaar!

 

 

Stichting Dorpsacademie krijgt bijdrage uit Innovatiefonds Gemeente De Ronde Venen

Officieel bericht gekregen: het College van B&W heeft besloten om Stichting Dorpsacademie een flink bedrag uit het Innovatiefonds te schenken! Wij zijn dolgelukkig en zeer dankbaar, met name voor alle steun en inspanningen van Simone Borgstede en Piotr de Haan. Duizend maal dank!

Fantastische kick-off van Stichting Dorpsacademie

Een van de sprekers was Jacqueline Kleijer, zij schreef dit prachtige verslag van de dag wat we jullie niet willen onthouden:

Ik mocht gisteren (6 oktober) spreken op een congres, waar ik meer geleerd heb dan op vele andere congressen, workshops en trainingen: “Het congres ter ondersteuning van de crowdfunding van de Dorpsacademie”
Ik ga doneren, ik beschrijf hieronder waarom:

Hoe de Dorpsacademie je horizon verruimt

De zon scheen, zoals de zon alleen in de herfst kan schijnen. Met meer goudgeel in het prismatimbre zodat het blauw in de lucht helder straalt. Ik reed door de polder alsof ik naar een filmset op weg was. Onderweg een auto op de kop passerend, omrijaanwijzingen van de politie opvolgend; de omweg was prachtig en ondersteboven was, zo bleek later, wel het thema van de dag.
De weg leidde naar Wilnis langs ontturfde weilanden. De koeien nog in de wei silhouettend aan de horizon. Prachtige boerderijen met sloten omrand en alle ruimte voor veel vogels. In Wilnis zocht ik het Dorpshuis, dat er lang niet meer zo uitzag. Het heet sindskort dan ook ‘De Dorpsacademie’ Je zou kunnen zeggen dat het pand er afgeragd uitziet, maar je kan ook zeggen dat het met liefde hersteld is in een atelier. Ik kies het laatste. Zeker na gisteren. 

Het is een welkom pand waar jongeren aanwaaien. Echt. Vanuit die vlakke grasvelden rondom die dorpskern lijken jongeren aan te komen rollen. Als tumbleweed oftewel tuimelkruid: graspollen die eenmaal als ze volgroeid zijn zich losmaken van de wortel en wegtuimelen in de wind. Deze aanwaai-jongeren soms op sleeptouw genomen door anderen hebben een rugzak, dat hen in het dagelijks leven zwaar maakt. Soms niet vooruit te branden. De Dorpsacademie echter, heeft iets. Er is iets wat mensen lichter maakt, er is iets dat maakt je je er welkom voelt. 

Gisteren was het feest en er was appeltaart (een dochter had die gebakken, en waren bloemen (een teler had die geschonken), er waren twee enorme pannen soep (een politica had die gemaakt) ik weet niet wie voor de kazen en andere hapjes had gezorgd, ik weet wel dat er in de keuken een vrouw stond, die afwaste, koffie schonk en zonder poespas eerlijke adviezen gaf. Zichzelf omschreef ze als ‘Ouwe Doos’. Ik denk meer aan ‘collecters item’. 
Het was feest, er waren sprekers en er was muziek. 

Normaal gesproken,al vraag ik me af of het woord ‘normaal’ van toepassing is, wordt er hier les gegeven. In graffiti, in tekenen en ik vermoed in al wat je aandraagt, mocht je ideeën hebben. Er mag in ieder geval gekliederd worden. Één van de sprekers was Sameena, een aanwaaimeisje uit het verleden, dat ik als cliënte heb leren kennen. Ze is uitgegroeid tot Sam, Nederlands Kampioene op de 100km. Zo licht als een veertje, waait ondertussen zo de 100 km door. Ze sprak warm over deze plek. Over hoe ze gezien was. Hoe fijn de plek is, hoe het welkom zijn ondanks alles (of dankzij: wat je wilt) bepalend kan zijn in een eigenlijk niet te dragen periode. Er waren meer aanwaaikinderen, zo was er ook een aanwaaikind dat nu filosofie studeert, ik ben benieuwd waarop hij op af gaat studeren, maar ik heb wel een vermoeden.

De ‘Dorpsacademie’ is een soort van vogelkooi met paradijsvogels in het streng christelijke Wilnis. Gek genoeg waren er weinig christelijken die hun naasten kwamen steunen. Op een paar prachtige paradijselijke exemplaren na. Zo kwam Jos vertellen hoe hij vanuit christelijke naastenliefde begonnen was in het steunen van een moeder met MS, hoe hijzelf nu echt bevriend is met haar en haar gezin en hoe dat innitiatief uitgroeide tot oa een bus vol gezinnen die op allerlei manieren steun ontvangen. Zoals hulp bij klusjes, een weekendje weg en een diner voor alleengaanden. Een veel betere naam dan alleenstaanden trouwens.

Ook sprak de pastoor 3.0 JJv. Peperstraten. Hij noemde de trollen van twitter, waar hij zelf regelmatig het doelwit van is, bijzondere kinderen van god. Hij sprak over digitale hulp bij spirituele ongemakken. ‘Who you gonna call? Juist, de pastoor.’

Aldith Hunkar nam ons als bevoorrechtte westerse mens mee op reis. Een wake-up call naar de nuance van een gekleurde beschaving. En ik wist niet dat mondharp zo leuk en sprankelend kon zijn. Ikzelf sprak over pesten en zien en gezien worden. Het was een dag als een concept voor een feelgoodmovie. De afsluiter was er één zoals ieder dorpsfeest hem wenst. Met de plaatselijke wereldberoemde smartlappenzanger Thomas die iedereen in een polonaise kreeg. 

Dus even samenvattend: we deden een polonaise, we zaten te kleuren, ondertussen elkaar bevragend over wat een ziel nu precies is en wat thuis een thuis maakt. We luisterden naar verhaaltjes, naar de mevrouw van het jeugdjournaal en naar een mondharp en onze harten gingen open. We aten zelfgemaakte soep en taart en dikke boterhammen met kaas. En Jenneke en Enrico bleken te kunnen dansen. We luisterden naar iemand die wel 100 km kan hardlopen en er waren een onderkoningin en een president. Kortom een congres, zoals je ze zelden meemaakt, maar zoals je als kind wel dacht dat de wereld er zo ongeveer uitzag of eruit zou moeten zien. En dat je dan nog lang en gelukkig leeft.

En dat is wat het licht maakt hier. Het is het contact over de kern. Het is dat je hier mag zijn wie je bent. Het is dat iedereen een Pluk van de Petteflat is, of een Pippi Langkous, of een Oliver Twist, of een Annie. Hier wordt de zwaarte van het bestaan verlicht. Het is dat er mag zijn wat is en wat was en wat komt. In alle kleuren en maten. En dat dat prima is en dat jij als mens dan ook nog eens gevierd wordt.

Ik reed terug met Sam door die weilanden en terwijl zij sprak over de 254 km die ze nu wil gaan lopen bedacht en zag ik: ‘Die horizon hier reikt veel verder dan ergens anders.’

Bedankt Jenneke van Wijngaarden en Enrico Ekio Toledo en: “Proost op de kunst van het leven.”